Najczęściej zadawane pytania

Miejsce, w którym znajdziesz odpowiedzi na wszystkie pytania, jakie do tej pory najczęściej zadawali nam nasi klienci. Jeżeli nie ma wśród nich tego, na które chcesz poznać odpowiedź – skontaktuj się z nami, a odpowiemy najszybciej, jak to możliwe. Pisząc nam o swoich wątpliwościach, sprawiasz, że zyskujemy większą wiedzę o potrzebach naszych klientów, dzięki czemu możemy służyć jeszcze większą pomocą.

Jaka jest sytuacja małżonka dłużnika wobec którego otwarto postępowanie restrukturyzacyjne?

Z dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego w stosunku do jednego z małżonków pozostających w ustroju wspólności majątkowej majątek wspólny małżonków wchodzi do masy układowej albo sanacyjnej i podlega nadzorowi nadzorcy sądowego albo zarządowi zarządcy. Ustanowienie rozdzielności majątkowej po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego z datą wcześniejszą niż dzień otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego jest niedopuszczalne.

Kto może ogłosić upadłość konsumencką?

Upadłość konsumencką mogą ogłosić podmioty, które są niewypłacalne:

  • osoby fizyczne, które nigdy nie prowadziły działalności gospodarczej,
  • osoby fizyczne, które prowadziły działalność gospodarczą, ale w okresie jej prowadzenia nie powstało żadne niespłacone zobowiązanie oraz  nie wystąpiła data niewypłacalności, lecz doszło do tego poza okresem prowadzenia działalności gospodarczej,
  • osoby niewypłacalne, gdy prowadziły działalność gospodarczą, ale w okresie jej prowadzenia powstały zobowiązania wyłącznie wobec jednego wierzyciela,
  • osoby, która we wniosku skutecznie powołają się na klauzulę słuszności albo klauzulę humanitarną,
  • gdy upłynęło 10 lat od chwili zamknięcia działalności gospodarczej.

Co się dzieje z lokalem mieszkalnym lub domem jednorodzinnym w przypadku ogłoszenia upadłości konsumenckiej?

Jeżeli w skład masy upadłości wchodzi lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny, w którym zamieszkuje upadły, a konieczne jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu, z sumy uzyskanej z jego sprzedaży wydziela się upadłemu kwotę odpowiadającą przeciętnemu czynszowi najmu lokalu mieszkalnego w tej samej lub sąsiedniej miejscowości za okres od dwunastu do dwudziestu czterech miesięcy.

Jak przebiega postępowanie po ogłoszeniu upadłości konsumenckiej?

Sąd uwzględniając wniosek ogłasza upadłość dłużnika. W tym zakresie wydaje postanowienie o ogłoszeniu upadłości, w którym:

  • wymienia imię i nazwisko, miejsce zamieszkania, adres oraz numer PESEL dłużnika (upadłego), a jeżeli upadły nie posiada numeru PESEL – dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację;
  • określa, że upadły jest osobą nieprowadzącą działalności gospodarczej;
  • wzywa wierzycieli upadłego do zgłaszania wierzytelności w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze;
  • wzywa osoby, którym przysługują prawa oraz prawa i roszczenia osobiste ciążące na nieruchomości należącej do upadłego, jeżeli nie zostały ujawnione w księdze wieczystej, do ich zgłaszania w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze, pod rygorem utraty prawa powoływania się na nie w postępowaniu;
  • wyznacza sędziego-komisarza oraz syndyka.

W przypadku ogłoszenia przez właściwy sąd upadłości, syndyk niezwłocznie sporządza listę wierzytelności. W toku postępowania wierzyciele mają możliwość zgłaszania sprzeciwów do listy wierzytelności. Po sporządzeniu spisu inwentarza syndyk przeprowadza likwidację masy upadłości. Syndyk sporządza i składa sędziemu-komisarzowi plan podziału funduszów masy upadłości, który zostaje zatwierdzony przez sędziego-komisarza. Po wykonaniu ostatecznego planu podziału, a gdy z uwagi na brak majątku upadłego plan podziału nie został sporządzony – po zatwierdzeniu listy wierzytelności, i po wysłuchaniu upadłego, syndyka i wierzycieli, sąd ustala plan spłaty wierzycieli albo umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli. Uprawomocnienie się postanowienia o ustaleniu planu spłaty wierzycieli albo umorzeniu zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty oznacza zakończenie postępowania.

Kiedy sąd może oddalić wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej?

Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości w następujących przypadkach:

  1. jeżeli dłużnik doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa.
  2. jeżeli w okresie dziesięciu lat przed dniem zgłoszenia wniosku:
    • w stosunku do dłużnika prowadzono postępowanie upadłościowe według przepisów tytułu niniejszego, jeżeli postępowanie to zostało umorzone z innych przyczyn niż na wniosek dłużnika,
    • ustalony dla dłużnika plan spłaty wierzycieli uchylono na podstawie przepisu art. 49120 Ustawy Prawo upadłościowe,
    • dłużnik, mając taki obowiązek, wbrew przepisom ustawy nie zgłosił w terminie wniosku o ogłoszenie upadłości,
    • czynność prawna dłużnika została prawomocnie uznana za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli- chyba że przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi.
  3. jeżeli w okresie dziesięciu lat przed dniem zgłoszenia wniosku w stosunku do dłużnika prowadzono postępowanie upadłościowe, w którym umorzono całość lub część jego zobowiązań, chyba że do niewypłacalności dłużnika lub zwiększenia jej stopnia doszło pomimo dochowania przez dłużnika należytej staranności lub przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi.
  4. jeżeli dane podane przez dłużnika we wniosku są niezgodne z prawdą lub niezupełne, chyba że niezgodność lub niezupełność nie są istotne lub przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi.

Jakie dokumenty muszę przygotować aby złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej?

Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej powinien zawierać, w szczególności następujące informacje:

  • imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz numer PESEL dłużnika, a jeśli dłużnik nie posiada numeru PESEL – dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację;
  • wskazanie miejsc, w których znajduje się majątek dłużnika;
  • wskazanie okoliczności, które uzasadniają wniosek i ich uprawdopodobnienie;
  • aktualny i zupełny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników;
  • spis wierzycieli z podaniem ich adresów i wysokości wierzytelności każdego z nich oraz terminów zapłaty;
  • spis wierzytelności spornych z zaznaczeniem zakresu w jakim dłużnik kwestionuje istnienie wierzytelności; wskazanie wierzytelności w spisie wierzytelności spornych nie stanowi jej uznania;
  • listę zabezpieczeń ustanowionych na majątku dłużnika wraz z datami ich ustanowienia, w szczególności hipotek, zastawów i zastawów rejestrowych;
  • oświadczenie dłużnika, że nie zachodzą okoliczności wskazane w Przepisach ustawy prawo upadłościowe.

 

Jakie korzyści mogę osiągnąć poprzez ogłoszenie upadłości konsumenckiej?

Korzyściami jakie może osiągnąć podmiot w ramach prowadzonej upadłości konsumenckiej jest możliwość rozłożenia zadłużenia na raty i ustalenie planu spłaty dostosowanego do możliwości finansowych dłużnika. Kolejną korzyścią jest brak możliwości wszczynania postępowań egzekucyjnych przeciwko dłużnikowi oraz umorzenie postępowań wszczętych przed ogłoszeniem upadłości konsumenckiej. Zaletą przeprowadzenia upadłości konsumenckiej jest także wstrzymanie naliczania odsetek od zadłużenia, oddłużenie konsumenta poprzez umorzenie zobowiązań, które powstały przed dniem ogłoszenia upadłości i nie zostały zaspokojone w postępowaniu upadłościowym lub w wyniku wykonania planu spłaty.

Czy jako osoba fizyczna niebędąca przedsiębiorcą mam możliwość zrestrukturyzowania swojego zadłużenia?

Możliwość zrestrukturyzowania zobowiązań osób fizycznych przewiduje ustawa Prawo upadłościowe, która umożliwia ogłoszenie upadłości wobec osób fizycznych – konsumentów. Celem prowadzenia postępowania w zakresie upadłości konsumenckiej jest umożliwienie umorzenia zobowiązań upadłego niewykonanych w postępowaniu upadłościowym, a jeśli jest to możliwe zaspokojenie roszczeń wierzycieli w jak najwyższym stopniu. Wszczęcie postępowania następuje na wniosek dłużnika zgodnie z wymogami określonymi przepisami Ustawy Prawo upadłościowe.

W przypadku ogłoszenia przez właściwy sąd upadłości, syndyk niezwłocznie sporządza listę wierzytelności. W toku postępowania wierzyciele mają możliwość zgłaszania sprzeciwów do listy wierzytelności. Po sporządzeniu spisu inwentarza syndyk przeprowadza likwidację masy upadłości. Syndyk sporządza i składa sędziemu-komisarzowi plan podziału funduszów masy upadłości, który zostaje zatwierdzony przez sędziego-komisarza. Po wykonaniu ostatecznego planu podziału, a gdy z uwagi na brak majątku upadłego plan podziału nie został sporządzony – po zatwierdzeniu listy wierzytelności, i po wysłuchaniu upadłego, syndyka i wierzycieli, sąd ustala plan spłaty wierzycieli albo umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli. Uprawomocnienie się postanowienia o ustaleniu planu spłaty wierzycieli albo umorzeniu zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty oznacza zakończenie postępowania.

Jaką odpowiedzialność ponoszę będąc członkiem rady nadzorczej spółki kapitałowej?

Członek rady nadzorczej albo komisji rewizyjnej odpowiada wobec spółki za szkodę wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem sprzecznym z prawem lub postanowieniami umowy spółki, chyba że nie ponosi winy. Jeżeli kilku członków rady nadzorczej działało wspólnie, to odpowiadają oni solidarnie. Powyższe stanowi, że członek rady nadzorczej ponosi odpowiedzialność jedynie wobec spółki a nie jej wierzycieli.

Jaką odpowiedzialność ponoszę będąc członkiem zarządu spółki kapitałowej?

W myśl przepisu art. 299 § 1 k.s.h.  jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania. Członek zarządu może się uwolnić od odpowiedzialności, o której mowa powyżej, jeżeli wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym samym czasie wydano postanowienie o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo o zatwierdzeniu układu w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia układu, albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło nie z jego winy, albo że pomimo niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewydania postanowienia o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo niezatwierdzenia układu w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia układu wierzyciel nie poniósł szkody. Odpowiedzialność zarządu w spółce akcyjnej określona została w przepisie art. 483 k.s.h.

Należy pamiętać również, że zgodnie z przepisem art. 586 k.s.h. hto, będąc członkiem zarządu spółki nie zgłasza wniosku o upadłość spółki handlowej pomimo powstania warunków uzasadniających według przepisów upadłość spółki – podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Jaką odpowiedzialność ponoszę będąc wspólnikiem spółki kapitałowej?

Kodeks spółek handlowych wyróżnia następujące spółki kapitałowe:

  • spółka z ograniczoną odpowiedzialnością,
  • spółka akcyjna.

Wspólnicy spółki z ograniczoną zgodnie z przepisem art. 151 § 4 k.s.h.  nie odpowiadają za zobowiązania spółki. Wspólnik może jednak ponosić odpowiedzialność w przypadku wniesienia do spółki wkładu niepieniężnego obciążonego wadą prawną lub fizyczną albo o znacznie zawyżonej wartości.

Podobnie jak wspólnicy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością akcjonariusze spółki akcyjnej, zgodnie z przepisem art. 301 § 5 k.s.h., nie odpowiadają za zobowiązania spółki.

Należy mieć jednak na uwadze, że za zobowiązania spółki kapitałowej w organizacji odpowiadają solidarnie spółka i osoby, które działały w jej imieniu. Wspólnik albo akcjonariusz spółki kapitałowej w organizacji odpowiada solidarnie z podmiotami, o których mowa powyżej, za jej zobowiązania do wartości niewniesionego wkładu na pokrycie objętych udziałów lub akcji.

Jaką odpowiedzialność ponoszę będąc wspólnikiem spółki osobowej?

Kodeks spółek handlowych wyróżnia następujące spółki osobowe:

  • spółka jawna,
  • spółka partnerska
  • spółka komandytowa,
  • spółka komandytowo – akcyjna.

Odpowiedzialność wspólników spółki jawnej wynika z przepisu art. 22 ust 2 k.s.h. – każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką. Należy pamiętać, że wierzyciel spółki może prowadzić egzekucję z majątku wspólnika w przypadku, gdy egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna.

Co do odpowiedzialności partnerów w spółce partnerskiej określona jest w przepisie art. 95 k.s.h., zgodnie z którym Partner nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania spółki powstałe w związku z wykonywaniem przez pozostałych partnerów wolnego zawodu w spółce, jak również za zobowiązania spółki będące następstwem działań lub zaniechań osób zatrudnionych przez spółkę na podstawie umowy o pracę lub innego stosunku prawnego, które podlegały kierownictwu innego partnera przy świadczeniu usług związanych z przedmiotem działalności spółki. Umowa spółki może przewidywać, że jeden albo większa liczba partnerów godzą się na ponoszenie odpowiedzialności tak jak wspólnik spółki jawnej.

W spółce komandytowej wyróżnia się dwa rodzaje wspólników – komplementariusza – odpowiada bez ograniczenia i komandytariusza – jego odpowiedzialność jest ograniczona. W umowie spółki należy wskazać oznaczony kwotowo zakres odpowiedzialności każdego komandytariusza wobec wierzycieli (sumę komandytową). Komandytariusz jest wolny od odpowiedzialności w granicach wartości wkładu wniesionego do spółki.

Natomiast w spółce komandytowo – akcyjnej również wyróżniamy dwa rodzaje wspólnika: komplementariusza – odpowiada bez ograniczeń i akcjonariusza. Wniesienie przez komplementariusza wkładu na kapitał zakładowy nie wyłącza jego nieograniczonej odpowiedzialności za zobowiązania spółki.

Jaką odpowiedzialność ponoszę będąc osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą?

Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą odpowiada całym swoim prywatnym majątkiem za zobowiązania powstałe w związku z prowadzoną działalnością. W przypadku prowadzenia przedsiębiorstwa na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej zasadniczo nie należy rozgraniczać majątku „firmowego” od „prywatnego”. Oznacza to, że w przypadku zobowiązań, wierzyciele będą mogli prowadzić postępowanie egzekucyjne zarówno z majątku „firmowego” np. z samochodu, który stanowi mienie przedsiębiorstwa jak i z majątki „prywatnego” np. z lokalu mieszkalnego.

Dodatkowo, jeżeli przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą nie zawarł umowy majątkowej małżeńskiej powodującą rozdzielność majątkową, długi przedsiębiorcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą mogą podlegać egzekucji również z majątku wspólnego małżonków, jeżeli drugi małżonek wyraził zgodę na powstanie zobowiązania.

Czy w celu restrukturyzacji zadłużenia zawsze konieczne jest wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego przed sądem?

W zależności od wysokości oraz rodzaju posiadanego zadłużenia nie zawsze istnieje konieczność złożenia wniosku o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego. W przypadku gdy dłużnik nie spełnia przesłanek do prowadzenia wobec niego postępowania restrukturyzacyjnego – w szczególności gdy dłużnik nie jest niewypłacalny, a jego zadłużenie obejmuje przykładowo jedynie zobowiązania wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych czy Urzędu Skarbowego, nie jest wobec dłużnika prowadzone żadne postępowanie egzekucyjne, a dłużnik zmaga się jedynie z chwilowym brakiem płynności w takim przypadku rekomendowane jest zawarcie ugody z poszczególnymi wierzycielami bez ingerencji sądu.

Działalność Protektorów w powyższym zakresie obejmuje reprezentowanie dłużnika przed wierzycielami i ochronę prawną w procesie prowadzenia negocjacji mających na celu restrukturyzację zadłużenia dłużnika poprzez m.in. zawarcie ugody zawierającej nowe warunki spłaty zobowiązania.

Kiedy następuje zakończenie lub umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego?

Postępowanie restrukturyzacyjne zostaje zakończone z dniem uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu albo o odmowie zatwierdzenia układu.

Sąd umarza postępowanie restrukturyzacyjne, w szczególności gdy:

  • prowadzenie postępowania zmierzałoby do pokrzywdzenia wierzycieli,
  • dłużnik wniósł o umorzenie postępowania i zezwoliła na to rada wierzycieli,
  • układ nie został przyjęty,
  • uprawomocniło się postanowienie o ogłoszeniu upadłości dłużnika.

Sąd może umorzyć postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli:

  • z okoliczności sprawy, w szczególności z zachowania dłużnika, wynika, że układ nie zostanie wykonany,
  • dłużnik nie wykonuje poleceń sędziego-komisarza i zezwoliła na to rada wierzycieli.

W jaki sposób dochodzi do zatwierdzenie układu i jakie są skutki układu?

Układ określa warunki spłaty zobowiązań poszczególnych wierzycieli przez dłużnika. Układ przyjęty przez zgromadzenie wierzycieli jest zatwierdzany przez sąd. Rozpoznanie układu przez sąd odbywa się na rozprawie, o która odbywa się nie wcześniej niż po upływie tygodnia od dnia zakończenia zgromadzenia wierzycieli, na którym przyjęto układ. Uczestnicy postępowania mogą pisemnie zgłaszać zastrzeżenia przeciwko układowi. Sąd nie bierze pod uwagę zastrzeżeń zgłoszonych po upływie tygodnia od dnia przyjęcia układu lub niespełniających wymogów formalnych pisma procesowego. O terminie rozprawy wyznaczonej w celu rozpoznania układu zawiadamia się przez obwieszczenie, chyba że sędzia-komisarz zawiadomił o tym na zgromadzeniu wierzycieli.

Układ wiąże wierzycieli, których wierzytelności według ustawy są objęte układem, chociażby nie zostały umieszczone w spisie wierzytelności. Układ nie wiąże wierzycieli, których dłużnik nie ujawnił i którzy nie byli uczestnikami postępowania.

Prawomocne postanowienie o zatwierdzeniu układu stanowi podstawę wpisu informacji o zatwierdzeniu układu w księgach wieczystych i rejestrach.

Po wykonaniu układu lub wyegzekwowaniu wierzytelności objętych układem sąd na wniosek dłużnika, nadzorcy wykonania układu albo innej osoby, która z mocy układu jest uprawniona do wykonania lub nadzorowania wykonania układu, wydaje postanowienie o wykonaniu układu.

Jakie propozycje układowe mogę wskazać w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego?

Propozycje układowe zawierają sposób restrukturyzacji zobowiązań dłużnika. Propozycje zasadniczo powinien złożyć sam dłużnik. Ustawa nie wymienia katalogu propozycji układowych, zatem zależą one od dłużnika. Zaproponowane przez dłużnika propozycje układowe mogą zostać przegłosowane przez wierzycieli w ramach głosowania nad układem i na ich podstawie dłużnik będzie wywiązywał się z zawartego układu.

Wyróżnia się następujące propozycje układowe:

  • rozłożenie spłaty na raty,
  • umorzenie części zobowiązania,
  • odroczenie terminu wykonania,
  • konwersję wierzytelności na akcje lub udziały,
  • uchylenie prawa zabezpieczającego.

Propozycje układowe mogą przewidywać również zaspokojenie wierzycieli przez likwidację majątku dłużnika.

Propozycje układowe mogą wskazywać jeden lub więcej sposobów restrukturyzacji zobowiązań dłużnika. Propozycje układowe powinny być jednakowe dla wszystkich wierzycieli. Wyjątek stanowi zaszeregowanie poszczególnych wierzycieli do grup( np. wierzyciele posiadający wierzytelności powyżej 100.000,00 zł) – wtedy propozycje układowe powinny być jednakowe dla tych grup.

Co to jest zgromadzenie wierzycieli i jakie ma ono kompetencje?

Zgromadzenie wierzycieli jest organem, które jest zwoływane przez sędziego – komisarza w celu głosowania nad układem. Zgromadzenie wierzycieli zwołuje się ponadto w przypadku gdy rada wierzycieli podejmie uchwałę o zwołaniu zgromadzenia a także w każdym przypadku gdy uzna to za potrzebne. Podstawową funkcją zgromadzenia wierzycieli jest podjęcie uchwały w sprawie przyjęcia lub nieprzyjęcia układu. Obok przyjęcia układu drugą istotną kompetencją zgromadzenia wierzycieli jest możliwość podjęcia uchwał w sprawie wynagrodzenia zarządcy. Zgromadzenie wierzycieli zwołuje się przez obwieszczenie, w którym określa się termin, miejsce i przedmiot obrad oraz sposób głosowania.

Powołanie zgromadzenia wierzycieli nie jest konieczne w przypadku postępowania o zatwierdzenie układu, bowiem prowadzenie restrukturyzacji w tym trybie umożliwia samodzielne zbieranie głosów przez dłużnika z pominięciem konieczności powołania zgromadzenia wierzycieli.

Zgromadzeniu wierzycieli przewodniczy sędzia-komisarz. Z przebiegu zgromadzenia wierzycieli sporządza się protokół. Obecność wierzycieli sprawdza nadzorca sądowy albo zarządca pod nadzorem sędziego-komisarza. Spis obecności obejmujący również wierzycieli, którzy oddali głosy na piśmie, stanowi załącznik do protokołu. Jeżeli spis obecności został sporządzony w postaci elektronicznej i warunki techniczne to umożliwiają, składa się go również w postaci elektronicznej.

Na zgromadzeniu wierzycieli można zawrzeć układ, jeżeli w zgromadzeniu uczestniczy co najmniej jedna piąta wierzycieli uprawnionych do głosowania nad układem.

Co to jest spis wierzytelności i jak należy go sporządzić?

Spis wierzytelności jest to istotny w ramach postępowania restrukturyzacyjnego dokument, który jest sporządzany przez nadzorcę lub zarządcę. W dokumencie tym nadzorca lub zarządca wskazuje wierzycieli dłużnika będących uczestnikami postępowania restrukturyzacyjnego. Wierzyciele jako uczestnicy postępowania restrukturyzacyjnego mają na celu dochodzenie roszczeń od dłużnika na warunkach wynikających z zawartego układu. Spis wierzytelności wpływa na prawa i obowiązku dłużnika w postepowaniu restrukturyzacyjnym. Sędzia-komisarz związany jest jego postanowieniami, i zasadniczo nie może ingerować w tego treść, poza przypadkami wymienionymi w ustawie Prawo restrukturyzacyjne.

Kim są nadzorca i zarządca i jakie mają oni zadania w ramach postępowania restrukturyzacyjnego?

Postępowanie restrukturyzacyjne prowadzi się z udziałem nadzorcy, którym jest nadzorca układu albo nadzorca sądowy, albo zarządcy. Nadzorca albo zarządca porozumiewa się w imieniu dłużnika z sędzią – komisarzem. Nadzorcą albo zarządcą może być osoba, która spełnia przesłanki określone w ustawie Prawo restrukturyzacyjne. Nadzorca sądowy jest powoływany przez sąd w postanowieniu o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego lub postępowania układowego. Zarządca jest powoływany przez sąd w postanowieniu o otwarciu postępowania sanacyjnego. Z kolei w postępowaniu o zatwierdzenie układu nadzorca układu jest wybierany przez dłużnika i pełni swoją funkcję na podstawie umowy zawartej z dłużnikiem.

Nadzorca informuje dłużnika o dostępnych dla dłużnika źródłach finansowania, w tym pomocy publicznej, a także współpracuje z dłużnikiem w celu uzyskania tego finansowania. Jeżeli istnieje taka potrzeba i możliwość, zarządca podejmuje działania w celu uzyskania dodatkowego źródła finansowania działalności dłużnika, w tym uzyskania pomocy publicznej.

Nadzorca i zarządca odpowiadają za szkodę wyrządzoną na skutek nienależytego wykonywania obowiązków. Nadzorca i zarządca niezwłocznie, nie później niż wraz z podjęciem pierwszej czynności przed sądem lub sędzią-komisarzem, składają do akt postępowania dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z pełnieniem funkcji. Koszty ubezpieczenia nie stanowią kosztów postępowania restrukturyzacyjnego.

Nadzorca sądowy i zarządca składają sędziemu-komisarzowi sprawozdania ze swoich czynności za każdy miesiąc kalendarzowy pełnienia funkcji.

Nadzorca sądowy i zarządca pełnią swoje funkcje do dnia zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego albo uprawomocnienia się postanowienia o jego umorzeniu. Sąd może dokonać zmiany nadzorcy albo zarządcy w przypadkach wskazanych w ustawie Prawo restrukturyzacyjne.

Kim jest sędzia komisarz i jakie ma on zadania w ramach postępowania restrukturyzacyjnego?

Sędzia komisarz jest podmiotem wykonującym czynności sądowe po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego. Sędzia komisarz jest zatem osobą, która kieruje tokiem postępowania restrukturyzacyjnego, sprawuje nadzór nad czynnościami nadzorcy sądowego i zarządcy, oznacza czynności, których wykonywanie przez nadzorcę sądowego albo zarządcę jest niedopuszczalne bez jego zezwolenia lub bez zezwolenia rady wierzycieli, jak również zwraca uwagę na popełnione przez nich uchybienia.

Czy wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego daje możliwość zawieszenia postępowań egzekucyjnych?

W zależności od prowadzonego postępowania restrukturyzacyjnego sąd już na etapie badania wniosku może zawiesić postępowania egzekucyjne prowadzone w celu dochodzenia należności objętych z mocy prawa układem oraz uchylić zajęcie rachunku bankowego, jeżeli jest to niezbędne do osiągnięcia celów postępowania układowego. Takie rozwiązanie jest bardzo korzystne dla dłużnika, gdyż powoduje zaprzestanie podejmowania czynności egzekucyjnych przez organy egzekucyjne.

Postępowanie egzekucyjne dotyczące wierzytelności objętej z mocy prawa układem, wszczęte przed dniem otwarcia przyspieszonego postępowania układowego, ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem otwarcia postępowania. Na wniosek dłużnika lub nadzorcy sądowego sędzia-komisarz postanowieniem stwierdza zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Postanowienie doręcza się również organowi egzekucyjnemu. Powyższe również dotyczy postępowania układowego i sanacyjnego.

Z dniem uprawomocnienia się postanowienia zatwierdzającego układ postępowania zabezpieczające i egzekucyjne prowadzone przeciwko dłużnikowi w celu zaspokojenia wierzytelności objętych układem ulegają umorzeniu z mocy prawa. Zawieszone postępowania zabezpieczające i egzekucyjne prowadzone przeciwko dłużnikowi w celu zaspokojenia wierzytelności nieobjętych układem mogą zostać podjęte na wniosek wierzyciela. Tytuły wykonawcze lub egzekucyjne, obejmujące wierzytelności objęte układem, tracą wykonalność z mocy prawa. Stronom przysługuje prawo wytoczenia powództwa o ustalenie, że tytuły wykonawcze lub egzekucyjne utraciły wykonalność.

Co się dzieje z postępowaniami sądowymi w momencie otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego?

Otwarcie przyspieszonego postępowania układowego nie wyłącza możliwości wszczęcia przez wierzyciela postępowań sądowych, administracyjnych, sądowo administracyjnych i przed sądami polubownymi w celu dochodzenia wierzytelności podlegających umieszczeniu w spisie wierzytelności. Dłużnik niezwłocznie informuje nadzorcę sądowego o postępowaniach sądowych, administracyjnych, sądowo administracyjnych i przed sądami polubownymi, dotyczących masy układowej, prowadzonych na rzecz lub przeciwko dłużnikowi. W sprawach tych uznanie roszczenia, zrzeczenie się roszczenia, zawarcie ugody lub przyznanie okoliczności istotnych dla sprawy przez dłużnika bez zgody nadzorcy sądowego nie wywiera skutków prawnych.

Otwarcie postępowania układowego nie wyłącza możliwości wszczęcia przez wierzyciela postępowań sądowych, administracyjnych, sądowo administracyjnych i przed sądami polubownymi w celu dochodzenia wierzytelności podlegających umieszczeniu w spisie wierzytelności. Koszty postępowania obciążają wszczynającego postępowanie, jeżeli nie było przeszkód do umieszczenia wierzytelności w całości w spisie wierzytelności.

Podobnie otwarcie postępowania sanacyjnego nie wyłącza możliwości wszczęcia przez wierzyciela postępowań sądowych, administracyjnych, sądowo administracyjnych i przed sądami polubownymi w celu dochodzenia wierzytelności podlegających umieszczeniu w spisie wierzytelności. Koszty postępowania obciążają wszczynającego postępowanie, jeżeli nie było przeszkód do umieszczenia wierzytelności w całości w spisie wierzytelności.

Co to są wierzytelności sporne?

Przez wierzytelności sporne należy rozumieć wierzytelności, które są skonkretyzowane inną niż co do zakresu świadczenia dłużnika i podstawy faktycznej, w szczególności:

  • wierzytelność, co do której dłużnik został wezwany do spełnienia świadczenia,
  • zawezwano dłużnika do próby ugodowej,
  • wytoczono powództwo przeciwko dłużnikowi,
  • podniesiono zarzut potrącenia w sprawie wszczętej przez dłużnika,
  • co do której toczy się postępowanie przed sądem polubownym,
  • wierzytelność, co do której dłużnik zgłosił zastrzeżenia.

Kiedy sąd może odmówić wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego?

Sąd odmawia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, jeżeli skutkiem tego postępowania byłoby pokrzywdzenie wierzycieli. Sąd odmawia otwarcia postępowania układowego lub sanacyjnego również, jeżeli nie została uprawdopodobniona zdolność dłużnika do bieżącego zaspokajania kosztów postępowania i zobowiązań powstałych po jego otwarciu.

Jakie dokumenty muszę przygotować aby złożyć wniosek o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego?

Postępowanie restrukturyzacyjne wszczynane jest przez sąd na wniosek dłużnika. W zależności od trybu prowadzonego postępowania dłużnik zobowiązany jest dołączyć do wniosku inne dokumenty.

  1. Wniosek o zatwierdzenie układu powinien w szczególności zawierać:
    • imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres,
      propozycje układowe,
    • wynik głosowania ze wskazaniem liczby wierzycieli i sumy wierzytelności uprawniającej do głosowania oraz liczby wierzycieli i sumy wierzytelności przypadającej wierzycielom głosującym za układem,
    • zebrane przez dłużnika karty do głosowania, wraz z odpisami lub wydrukami z rejestru i pełnomocnictwami koniecznymi dla wykazania uprawnienia do oddania głosu,
    • dowód wysłania co najmniej na trzy tygodnie przed dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie układu kart do głosowania z propozycjami układowymi wierzycielom, którzy nie oddali głosu, na adres wskazany w rejestrze, do którego jest wpisany wierzyciel, o ile wierzyciel jest wpisany do rejestru, w przeciwnym przypadku na adres zamieszkania wierzyciela znany dłużnikowi,
    • sprawozdanie nadzorcy układu.
  2. Wniosek o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego powinien w szczególności zawierać:
    • imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres,
    • propozycje układowe wraz ze wstępnym planem restrukturyzacyjnym oraz odpisami propozycji układowych w liczbie wystarczającej do doręczenia wszystkim wierzycielom,
    • wskazanie miejsc, w których znajduje się przedsiębiorstwo lub inny majątek dłużnika,
    • aktualny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników,
    • bilans sporządzony przez dłużnika dla celów postępowania, na dzień przypadający w okresie trzydziestu dni przed dniem złożenia wniosku,
    • wykaz wierzycieli,
    • sumę wierzytelności z wyszczególnieniem sumy wierzytelności objętej układem z mocy prawa oraz sumy wierzytelności, która może zostać objęta układem po wyrażeniu zgody przez wierzyciela,
    • wykaz wierzytelności spornych,
    • informację, czy dłużnik jest uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub prawu innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami.
  3. Wniosek o otwarcie postępowania układowego powinien w szczególności zawierać:
    • imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres,
    • propozycje układowe wraz ze wstępnym planem restrukturyzacyjnym oraz odpisami propozycji układowych w liczbie wystarczającej do doręczenia wszystkim wierzycielom,
    • wskazanie miejsc, w których znajduje się przedsiębiorstwo lub inny majątek dłużnika,
    • wykaz wierzycieli,
    • sumę wierzytelności z wyszczególnieniem sumy wierzytelności objętej układem z mocy prawa oraz sumy wierzytelności, która może zostać objęta układem po wyrażeniu zgody przez wierzyciela,
    • wykaz wierzytelności spornych,
    • informację, czy dłużnik jest uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub prawu innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami.
  4. Wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego powinien w szczególności zawierać:
    • imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres,
    • wskazanie miejsc, w których znajduje się przedsiębiorstwo lub inny majątek dłużnika,
    • wstępny plan restrukturyzacyjny wraz z uzasadnieniem wskazującym, że jego wdrożenie przywróci dłużnikowi zdolność do wykonywania zobowiązań;
    • uprawdopodobnienie zdolności dłużnika do bieżącego zaspokajania kosztów postępowania sanacyjnego i zobowiązań powstałych po dniu jego otwarcia;
    • wykaz wierzycieli,
    • sumę wierzytelności z wyszczególnieniem sumy wierzytelności objętej układem z mocy prawa oraz sumę wierzytelności, która może zostać objęta układem po wyrażeniu zgody przez wierzyciela,
    • wykaz wierzytelności spornych,
    • informację, czy dłużnik jest uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub prawu innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych lub niebędącym uczestnikiem podmiotem prowadzącym system interoperacyjny.

W każdym z przypadków, bez względu na rodzaj prowadzonego postępowania dłużnik zobowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 1000,00 zł. Dodatkowo w zależności od trybu postępowania, dłużnik jest lub może być zobowiązany do uiszczenia zaliczki.

Kto i w jaki sposób może wszcząć postępowanie restrukturyzacyjne?

Przepisu ustawy Prawo restrukturyzacyjne Przepisy ustawy stosuje się do:

  • przedsiębiorców w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny,
  • spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i spółek akcyjnych nieprowadzących działalności gospodarczej,
  • wspólników osobowych spółek handlowych ponoszących odpowiedzialność za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem,
  • wspólników spółki partnerskiej.

Oznacza to, że wyżej wskazane podmioty mogą posiadać przymiot dłużnika w ramach prowadzanego postępowania restrukturyzacyjnego – bez względu w jakim trybie.

Co istotne, postępowanie restrukturyzacyjne może być prowadzone wobec dłużnika niewypłacalnego lub zagrożonego niewypłacalnością. Pojęcie niewypłacalności zostało określone w art. 11 Ustawy Prawo upadłościowe. Zgodnie z tym przepisem Dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Na gruncie Ustawy Prawo upadłościowe Domniemywa się, że dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące. Dłużnik będący osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, jest niewypłacalny także wtedy, gdy jego zobowiązania pieniężne przekraczają wartość jego majątku, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące.

Postępowanie restrukturyzacyjne, bez względu na jego rodzaj wszczynane jest na podstawie pisemnego wniosku składanego do właściwego Sądu Rejonowego.

Czy w ramach postępowania restrukturyzacyjnego mam możliwość zrestrukturyzowania zobowiązań wynikających z zawartych umów kredytowych?

W ramach postępowania restrukturyzacyjnego, dłużnik ma możliwość dokonania restrukturyzacji zobowiązań wynikających z zawartych umów kredytowych bądź umów pożyczek. W przypadku gdy umowa kredytowa nie jest jeszcze wypowiedziana, dłużnik ma możliwość złożenia wniosku o restrukturyzację kredytu bezpośrednio do banku polegającej na zmianie określonych w umowie warunków lub terminów spłaty kredytu.

Działania Protektorów obejmują restrukturyzację zadłużenia z tytułu zawartych przez dłużników umów kredytowych, zarówno wypowiedzianych jak i tych niewypowiedzianych. Restrukturyzacja zobowiązań wynikających z umów kredytowych może polegać w szczególności na: umorzeniu odsetek, rozłożeniu należności na raty, odroczeniu terminu płatności.

Zobowiązania kredytowe stanowią wierzytelności objęte układem z mocy prawa w ramach postępowania restrukturyzacyjnego prowadzonego przed właściwym sądem.

Powyższe dotyczy również umów pożyczek.

W jaki sposób można zrestrukturyzować zadłużenie wobec Urzędu Skarbowego lub Zakładu Ubezpieczeń Społecznych?

Powstałe zadłużenie wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Urzędu Skarbowego nie wchodzi z mocy prawa w skład wierzytelności objętych wnioskiem o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego. Z tego względu powstałe wierzytelności wobec ww. instytucji mogą zostać zrestrukturyzowane z pominięciem konieczności prowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego przez sąd.

Restrukturyzacja zadłużenia wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych bądź Urzędu Skarbowego może polegać na rozłożeniu powstałego zadłużenia na raty, bądź umorzenia części zobowiązania a także wstrzymania prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Działania Protektorów związane z oddłużeniem przedsiębiorcy lub osoby fizycznej w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych lub Urzędem Skarbowym pozwolą na uzyskanie korzystnych warunków spłaty zadłużenia a także możliwości umorzenia części zobowiązania. Dzięki współpracy z Protektorami dłużnik uzyska niezbędną pomoc w przygotowaniu stosownej dokumentacji. Ponadto działalność Protektorów może polegać na podjęciu działań mające na celu wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, co znacznie ułatwi dalsze prowadzenie działalności gospodarczej.

Jakie korzyści mogę osiągnąć poprzez wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego?

Niewątpliwymi korzyściami jakie każdy dłużnik może osiągnąć poprzez wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego  – bez względu na rodzaj prowadzonego postępowania jest oddłużenie dłużnika poprzez redukcję jego zobowiązań bądź rozłożenie ich na dogodne raty. Dłużnik, który prowadzi postępowanie restrukturyzacyjne ma możliwość w dalszym ciągu prowadzenia działalności gospodarczej jednocześnie starając się spłacać zaległe zobowiązania. Ponadto dłużnik w przypadku gdy prowadzone są wobec niego postępowania egzekucyjne, może uzyskać wstrzymanie czynności egzekucyjnych, skutkujących zwolnieniem zajętego mienia spod egzekucji a także zwolnieniem rachunków bankowych. To z kolei często przedkłada się na możliwość pozyskania finansowania.

Dodatkowo współpracując z Protektorami każdy dłużnik otrzymuje gwarancje bezpiecznego przeprowadzenia przez często skomplikowany proces restrukturyzacji. Indywidualne podejście Protektorów do każdego postępowania gwarantuje uzyskanie jak najlepszych dla każdego dłużnika korzyści polegających na oddłużeniu zobowiązań, zagwarantowaniu ochrony prawnej a także pomocy w kontaktach z wierzycielami w tym bankami, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych czy Urzędem Skarbowym.

Na czym polega postępowanie sanacyjne?

Celem postępowania sanacyjnego jest uniknięcie ogłoszenia upadłości dłużnika przez umożliwienie mu restrukturyzacji w drodze zawarcia układu z wierzycielami oraz przez przeprowadzenie działań sanacyjnych, przy zabezpieczeniu słusznych praw wierzycieli. Postępowanie sanacyjne umożliwia dłużnikowi przeprowadzenie działań sanacyjnych, czyli czynności prawnych i faktycznych, które zmierzają do poprawy sytuacji ekonomicznej dłużnika i mają na celu przywrócenie dłużnikowi zdolności do wykonywania zobowiązań, przy jednoczesnej obronie przed egzekucją oraz zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu wierzytelności. Postępowanie sanacyjne wszczynane jest na wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego kierowany do sądu przez dłużnika. W postępowaniu o otwarcie postępowania sanacyjnego sąd może zabezpieczyć majątek dłużnika przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego lub tymczasowego zarządcy. W terminie trzydziestu dni od dnia otwarcia postępowania, zarządca sporządza i składa sędziemu-komisarzowi plan restrukturyzacyjny oraz spis wierzytelności. Sędzia-komisarz zwołuje zgromadzenie wierzycieli w celu głosowania nad układem niezwłocznie po zrealizowaniu całości lub części planu restrukturyzacyjnego przewidzianej do wykonania w toku postępowania sanacyjnego, nie później jednak niż przed upływem dwunastu miesięcy od dnia otwarcia postępowania sanacyjnego. Układ przyjęty przez zgromadzenie wierzycieli zatwierdza sąd, zawierając w sentencji postanowienia treść układu. Po zatwierdzeniu układu przez sąd rozpoczyna się pozasądowy etap wykonywania układu na zasadach i w terminach w nim przewidzianych.

Niewątpliwą zaletą postępowania sanacyjnego jest możliwość prowadzenia pełnej restrukturyzacji zatrudnienia, odstąpienie od niekorzystnych kontraktów, sprzedaż zbędnych składników majątkowych ze skutkiem sprzedaży egzekucyjnej.

Na czym polega postępowanie układowe?

Postępowanie układowe umożliwia dłużnikowi zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu wierzytelności. Rozpoczyna się z chwilą złożenia przez dłużnika wniosku o otwarcie postępowania układowego, który odpowiada wymaganiom określonym w przepisach Ustawy Prawo restrukturyzacyjne. Prowadzenie postępowania w tym trybie jest możliwe, gdy suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem przekracza 15 % sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem. W postępowaniu o otwarcie postępowania układowego sąd może zabezpieczyć majątek dłużnika przez ustanowienie nadzorcy sądowego. Nadzorca sądowy sporządza i składa sędziemu-komisarzowi plan restrukturyzacyjny uwzględniający propozycje restrukturyzacji przedstawione przez dłużnika oraz spis wierzytelności. Układ przyjęty przez zgromadzenie wierzycieli zatwierdza sąd, zawierając w sentencji postanowienia treść układu. Po zatwierdzeniu układu przez sąd rozpoczyna się pozasądowy etap wykonywania układu na zasadach i w terminach w nim przewidzianych.

Niewątpliwą zaletą tego postępowania jest fakt, że już na etapie badania wniosku, prowadzenie postępowania w tym trybie umożliwia sądowi zawieszenie postępowań egzekucyjnych prowadzonych w celu dochodzenia należności objętych z mocy prawa układem oraz uchylenie zajęcia rachunku bankowego, jeżeli jest to niezbędne do osiągnięcia celów postępowania.

Na czym polega postępowanie o zatwierdzenie układu?

Celem postępowania o zatwierdzenie układu jest uniknięcie ogłoszenia upadłości dłużnika przez umożliwienie mu restrukturyzacji w drodze zawarcia układu z wierzycielami. Postępowanie o zatwierdzenie układu jest najmniej sformalizowanym postępowaniem restrukturyzacyjnym, które umożliwia zawarcie układu w wyniku samodzielnego zbierania głosów wierzycieli przez dłużnika bez udziału sądu. W ramach tego postępowania wyróżnia się dwa etapu: 1) przedsądowy (obejmujący przygotowanie propozycji układowych, przeprowadzenie samodzielnego zbierania głosów i złożenia wniosku o zatwierdzenie układu) oraz 2) sądowy (zatwierdzenie układu przez sąd restrukturyzacyjny).

W ramach tego postępowania dłużnik zobowiązany jest do zawarcia umowy o sprawowanie nadzoru nad przebiegiem postępowania z osobą spełniającą wymogi, o których mowa w art. 24 Prawa restrukturyzacyjnego, która pełni funkcję nadzorcy układu.

Niewątpliwymi zaletami postępowania o zatwierdzenie układu jest samodzielne zbieranie głosów wierzycieli przez dłużnika – elastyczność w dochodzeniu do porozumienia; minimalna ingerencja ze strony sądu w naprawę przedsiębiorstwa we współpracy z doradcą restrukturyzacyjnym, który został wybrany przez samego dłużnika i nie ogranicza go w zakresie zarządu jego majątkiem.

Na czym polega przyspieszone postępowanie układowe?

Przyspieszone postępowanie układowe umożliwia dłużnikowi zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu wierzytelności w uproszczonym trybie. Prowadzenie postępowania w tym trybie jest możliwe, gdy suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem nie przekracza 15 % sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem.

Postępowanie jest wszczynane na wniosek dłużnika spełniający wymagania przepisów Ustawy Prawo restrukturyzacyjne. W postanowieniu o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego sąd m.in. wyznacza sędziego-komisarza i nadzorcę sądowego, który sporządza plan restrukturyzacyjny uwzględniający propozycje restrukturyzacji przedstawione przez dłużnika, spis wierzytelności oraz spis wierzytelności spornych. Układ zostaje przyjęty przez zgromadzenie wierzycieli i zostaje zatwierdzony przez sąd.

W ramach tego postępowania dłużnik oprócz opłaty za wniosek zobowiązany jest uiścić zaliczkę na wydatki przyspieszonego postępowania układowego w wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Prowadzenie postępowania w tym trybie pozwala dłużnikowi na zachowanie zarządu własnego nad całym majątkiem w czasie trwania postępowania (z zastrzeżeniem okoliczności wymienionych w art. 239 Prawa restrukturyzacyjnego), jego otwarcie zawiesza z mocy prawa postępowania egzekucyjne, a dokonane zajęcia rachunków bankowych mogą być uchylone przez sędziego-komisarza.

Jakie są rodzaje postępowań restrukturyzacyjnych?

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 maja 2015r. prawo restrukturyzacyjne, restrukturyzację przeprowadza się w następujących postępowaniach restrukturyzacyjnych:

  1. Postępowaniu o zatwierdzenie układu;
  2. Przyspieszonym postępowaniu układowym;
  3. Postępowaniu układowym;
  4. Postępowaniu sanacyjnym.

Na czym polega postępowanie restrukturyzacyjne?

Postępowanie restrukturyzacyjne, którego możliwość i sposób prowadzenia jest określony przepisami ustawy z dnia z dnia 15 maja 2015 r. stanowi mechanizm uzdrawiania sytuacji finansowej dłużnika. Prawo restrukturyzacyjne daje możliwość zawarcia układu z wierzycielami dłużnika oraz konwersji powstałego zadłużenia. Celem postępowania restrukturyzacyjnego jest bowiem uniknięcie ogłoszenia upadłości dłużnika przez umożliwienie mu restrukturyzacji w drodze zawarcia układu z wierzycielami, a w przypadku postępowania sanacyjnego – również przez przeprowadzenie działań sanacyjnych, przy zabezpieczeniu słusznych praw wierzycieli. Oznacza to, że przedsiębiorca posiadający zadłużenie dzięki otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego może znacznie je zrestrukturyzować.

Przepisu ustawy Prawo restrukturyzacyjne Przepisy ustawy stosuje się do:

  • przedsiębiorców w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny,
  • spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i spółek akcyjnych nieprowadzących działalności gospodarczej,
  • wspólników osobowych spółek handlowych ponoszących odpowiedzialność za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem,
  • wspólników spółki partnerskiej.

Postępowanie restrukturyzacyjne może być prowadzone jedynie wobec dłużnika niewypłacalnego lub zagrożonego niewypłacalnością.

Otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego nie ma wpływu na zdolność prawną oraz zdolność do czynności prawnych dłużnika. Po wydaniu przez sąd postanowienia o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego przedsiębiorca występuje w obrocie pod dotychczasową firmą z dodaniem oznaczenia „w restrukturyzacji”.

Artykuł dostępny dla subskrybentów newslettera

Jeśli jeszcze nie zapisałeś się do naszego newslettera, zrób to teraz i korzystaj z nieograniczonego dostępu do eksperckiej wiedzy.

Wpisz swój adres maila aby odblokować dostęp